Τετάρτη, 13 Απριλίου 2011

2morrow @bios

... που σημαίνει ότι ο κύριος Oneohtrix Point Never μας επισκέπτεται αύριο στο Bios. Το δελτίο τύπου τον περιγράφει ως εξής:

O Oneohtrix Point Never είναι το ασυνήθιστο, πειραματικό πρότζεκτ του Daniel Lopatin που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής σύνθεσης. Με βάση το Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Οneohtrix Point Never δημιουργεί αχαρτογράφητα ηχητικά τοπία με έντονη την εφηβική εμμονή του με τα vintage συνθεσάιζερς, καταφέρνοντας να αγγίξει την εμπορική, αλλά και μια βαθύτερη διάσταση της ηλεκτρονικής μουσικής την ίδια στιγμή. Συνδυάζοντας την ελευθερία της δομής του θόρυβου και την αφηρημένη φόρμα του συναισθήματος, δημιουργεί τον προσωπικό του ήχο στον οποίο συναντά κανείς στοιχεία ambient, ποπ, αλλά και πρώιμης techno, χωρίς να μπορεί να τον κατατάξει σε ένα είδος. Ο ίδιος δηλώνει ότι προσπαθεί να μείνει στις νεκρές ζώνες ανάμεσα στα κατηγοριοποιημένα είδη της μουσικής.

Το 2009 κυκλοφόρησε το διπλό Rifts με το οποίο απέσπασε πολύ καλές κριτικές από έντυπα και ηλεκτρονικά περιοδικά όπως το Wire, το οποίο του έδωσε τον τίτλο του δεύτερου καλύτερου άλμπουμ της χρονιάς, αλλά και των The Guardian UK, Fader, Pitchfork, The Quietus, και XLR8R. Η μεγάλη δημοσιότητα ετοίμασε το έδαφος για την κυκλοφορία του άλμπουμ Returned, το 2010, από την Edition Nego με το οποίο πήγε τον ήχο του ένα βήμα παραπέρα, συνεχίζοντας να εντυπωσιάζει τα μουσικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, εκπληρώνοντας τις προσδοκίες που δημιούργησε με την πρώτη του δουλειά .Η ψυχεδέλεια, τα φωνητικά και οι δανεισμένες λούπες από ποπ επιτυχίες, όπως το Lady in Red του Chris DeBurgh στο Nobody knows, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα ασυνήθιστης αυθεντικότητας , καθιστώντας τον έναν από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις της μοντέρνας μουσικής αισθητικής.


my space


από φάτσα;






Μαζί του σε dj set οι Games. Που σημαινουν...

... το πρότζεκτ δύο παιδικών φίλων του Dan Lopatin και του Joel Ford ή αλλιώς του Oneohtrix Point Never και του Τigercity. Ο ήχος τους είναι μελωδικός και ποπ, με μια φανερή νοσταλγία για τα 80s χρησιμοποιώντας ακόμη και τεχνικές παραγωγής από εκείνη την εποχή. Ένα μαγικό μείγμα από samples, αναλογικά συνθεσάιζερ, electro, funk και φωνητικά με αποτέλεσμα έναν φρέσκο vintage χαρούμενο ήχο. Το ντεμπούτο single τους Εverything is Working από την ανεξάρτητη ετικέτα Hippos In Tanks τράβηξε την προσοχή των μουσικών blogs και δημιούργησε προσμονή για το ΕP με τίτλο Τhat we can play, λαμβάνοντας εξαιρετικές κριτικές από το Fact, το Pitchfork και το Boomkat μεταξύ άλλων. Το δυνατό single Strawberry Skies, με την Laurel Halo στα φωνητικά, ήταν αυτό που ξεχώρισε και τους έκανε δημοφιλείς στο ευρύτερο κοινό.


my space



από φάτσα;

Δεν υπάρχουν σχόλια: